گلار سبز

گاهی که خیلی غمگین میشوم گریه نمیکنم فقط لبخندی کش دار و تلخ به گذر زمانو مختصات مکان حواله میدهمو بی مهابا پاهایم را تکان میدهم و خیره به دیوار سفید همیشگیِ رو...

هر لحظه را به گونهای زندگی کن که گویی واپسین لحظه است و کسی چه میداند؟ شاید آخرین لحظه باشد.عشق،نخستین گام به سوی ملکوت است و تسلیم، آخرین آن؛ آری تمام سفر دو گام بیش نیست. زندگی را تنها زمانی میشناسی که آماده سفر به ناشناخته شوی.اگر به شناخته چنگ بزنی، به ذهن چنگ زدهایو ذهن زندگی نیست. بیشتر عشق بورز تا بیشتر شوی.. کمتر عشق بورزی، کمتر خواهی بود.توان عشق ورزیدن تو، ترازوی سنجش توست و میزان عشق تو، ترازوی وجود تو. تلاش نکن که زندگی را بفهمی، زندگی را زندگی کن! تلاش نکن که عشق را بفهمی، عاشق شو!و چنین است که خواهی دانست؛این دانستن حاصل تجربه توست،این دانستن هرگز ویرانگر آن راز نیست.هر چه بیشتر بدانی در مییابی که هنوز چیزهای بیشتر و بیشتری باقیاست تا بدانی. عشق والاترین هدیه خداست این هنر را ب...

این برگهای زردبه خاطر پاییز نیستکه از شاخه میافتندقرار است تو از این کوچه بگذری و آنهاپیشی میگیرند از یکدیگربرای فرش کردن مسیرت.. گنجشکهااز روی عادت نمیخوانند،سرودی دستهجمعی را تمرین میکنندبرای خوشآمد گفتنبه تو.. باران برای تو میباردو رنگینکمان– ایستاده بر پنجهی پاهایش –سرک کشیده از پسِ کوهتا رسیدن تو را تماشا کند. نسیم هم مُداممیرود و بازمیگرددبا رؤیای گذر از درز روسریو دزدیدن عطر موهایت!زمین و عقربهی ساعتهابرای تو میگردندو منبه دورِ تو! ...

هر لحظه را به گونهای زندگی کن که گویی واپسین لحظه است و کسی چه میداند؟ شاید آخرین لحظه باشد.عشق،نخستین گام به سوی ملکوت است و تسلیم، آخرین...

شرمیست در نگاه ِ من؛ اما هراس نه کمصحبتم میان شما، کم حواس نه! چیزی شنیدهام که مهم نیست رفتنت درخواست میکنم نروی، التماس نه!از بیستارگیست دلم آسمانی است من عابری«فلک»زدهام، آس و پاس نهمن میروم، تو باز میآیی، مسیر ِ ما با هم موازی است ولیکن مماس نه پیچیده روزگار ِتو ، از دور واضح است از عشق خسته می شوی اما خلاص نه!...

این برگهای زردبه خاطر پاییز نیستکه از شاخه میافتندقرار است تو از این کوچه بگذری و آنهاپیشی میگیرند از یکدیگربرای فرش کردن مسیرت.. گنجشکهااز روی عادت نمیخوانند،سرودی دستهجمعی را تمرین میکنندبرای خوشآمد گفتنبه تو.. باران برای تو میباردو رنگینکمان– ایستاده بر پنجهی پاهایش –سرک کشیده از پسِ کوهتا رسیدن تو را تماشا کند. نسیم هم مُداممیرود و بازمیگرددبا رؤیای گذر از درز روسریو دزدیدن عطر موهایت!زمین و عقربهی ساعتهابرای تو میگردندو منبه دورِ تو! ...

هوا سرد استمن از عشق لبریزمچنان گرممچنان با یاد تو در خویش سرگرممکه رفت روزها و لحظهها از خاطرم رفته است هوا سرد است اما منبه شور و شوق دلگرممچه فرقی میکند فصل بهاران یا زمستان است؟تو را هر شب درون خواب میبینم.. تمام دستههای نرگس دیماه را در راه میچینمو وقتی از میان کوچه میآییو وقتی قامتت را در زلال اشک میبینمبه خود آرام میگویم:دوباره خواب میبینم!دوباره وعدهی دیدارمان در خواب شب باشد بیا..من دستههای نرگس دی ماه را در راه میچینم. لیلا مؤمنپور ...

پر است خلوتم از یاد عاشقانه ی او گرفته باز دل کوچکم بهانه ی او نسیم رهگذر این بار هم نیاورده به دست قاصدکی نامه با نشانه ی او...

نظر شخصی من اینه: انقد واسه طرفت خاطره خوب بساز که دهنش سرویس شه بخواد فراموشت کنه!...

در این وادی همه دل خفته هستند به جرم عـاشقـی دل مرده هستند به امرو نهی دل چشمها رو بستند به نـاگـه دل به هــر بیـگانه بسـتند دران ایام که عشق را وعده بستند جـدا از عشـق تـبر بر ریشه بستند شـدند مـست و خراب عشق بازی به لـب مـی گـفته انـد ای یـار نازی چـو پیمانه عشق افتاد و بشکست یکی رفت دیگری افـتاد و بنشست چـو نامردان از عشـق بـویی نبردند به لـب حـرف و حدیث دلـها ربـودند نبینند روز خـوش ان مـردمـان چون که جـام عاشــقان را کرده اند خون...